Dz.U. z 2001 r. Nr 63, poz. 639
USTAWA
z dnia 11 maja 2001 r.
o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami
oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Ustawa określa obowiązki importerów oraz wytwórców produktów, zwanych
dalej “przedsiębiorcami”, związane z wprowadzaniem na rynek krajowy
produktów w opakowaniach, których rodzaje określa załącznik nr 1 do ustawy
i produktów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, oraz określa
zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej i opłaty depozytowej.
2. Przez przedsiębiorcę wprowadzającego na rynek krajowy produkty w
opakowaniach wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy rozumie się także
przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu detalicznego o powierzchni
handlowej powyżej 500 m2, sprzedającego produkty tam pakowane.
3. Przepisy ustawy stosuje się również do przedsiębiorcy wprowadzającego na
rynek krajowy w drodze importu towary, których częściami składowymi są
produkty wymienione w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy.
4. W sprawach dotyczących gospodarowania odpadami opakowaniowymi i odpadami
poużytkowymi, nieuregulowanych ustawą, stosuje się przepisy o odpadach.
5. Przepisy ustawy nie naruszają postanowień działu II w tytule I ustawy z
dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr ... poz.
...).
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) akumulatorze ołowiowym (kwasowym) - rozumie się przez to akumulator
rozruchowy lub pojedyncze ogniwo akumulatora przemysłowego,
2) eksporcie produktów - rozumie się przez to objęcie produktów procedurą
wywozu, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks
celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157,
poz. 1026 i Nr 160, poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 160, poz.
1063, z 1999 r. Nr 40, poz. 402 i Nr 72, poz. 802, z 2000 r. Nr 22, poz.
269, Nr 119, poz. 1250 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 12, poz. 92 i
Nr 29, poz. 320),
3) imporcie produktów - rozumie się przez to objęcie produktu procedurą
dopuszczenia do obrotu, w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks celny,
4) Narodowym Funduszu - rozumie się przez to Narodowy Fundusz Ochrony
¦rodowiska i Gospodarki Wodnej w rozumieniu przepisów o ochronie
środowiska,
5) odpadzie opakowaniowym – rozumie się przez to odpady w rozumieniu
przepisów o opakowaniach i odpadach opakowaniowych powstające z opakowań,
których rodzaje wymienione są w załączniku nr 1 do ustawy,
6) odpadzie poużytkowym – rozumie się przez to odpady powstające z produktów
wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy,
7) odzysku – rozumie się przez to odzysk w rozumieniu przepisów o odpadach,
8) opłacie depozytowej - rozumie się przez to opłatę pobieraną przy
sprzedaży detalicznej akumulatorów ołowiowych (kwasowych) jako osobnych
produktów, której zwrot następuje po przekazaniu zużytego akumulatora
sprzedawcy detalicznemu tych akumulatorów lub do punktu systemu zbiórki
zużytych akumulatorów zorganizowanego przez przedsiębiorcę,
9) opłacie produktowej - rozumie się przez to opłatę obliczaną i wpłacaną za
opakowania w przypadku sprzedaży produktów w tych opakowaniach, a także
opłatę obliczaną i wpłacaną w przypadku sprzedaży akumulatorów niklowo-
kadmowych, ogniw i baterii galwanicznych, opon, lamp wyładowczych, olejów
smarowych oraz urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych, wymienionych w
załącznikach nr 1-3 do ustawy,
10) recyklingu - rozumie się przez to recykling w rozumieniu przepisów o
odpadach,
11) regeneracji olejów odpadowych - rozumie się przez to regenerację w
rozumieniu przepisów o odpadach.
12) wojewódzkich funduszach - rozumie się przez to wojewódzkie fundusze
ochrony środowiska i gospodarki wodnej w rozumieniu przepisów o ochronie
środowiska,
13) zużytym akumulatorze - rozumie się przez to odpad poużytkowy powstały z
akumulatora ołowiowego (kwasowego), zachowujący podstawowe elementy
konstrukcyjne.
Rozdział 2
Obowiązki przedsiębiorców
Art. 3.
1. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 1, ma obowiązek zapewnienia odzysku, a
w szczególności recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych.
2. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest do dnia 31 grudnia
2007 r. osiągnąć docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych
i poużytkowych, co najmniej w wysokości określonej w załączniku nr 4 do
ustawy.
3. Poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych stanowi
wyrażona w procentach wartość ilorazu masy lub ilości odpadów opakowaniowych
i poużytkowych poddanych odpowiednio odzyskowi lub recyklingowi oraz masy lub
ilości wprowadzonych na rynek opakowań lub produktów, w określonym czasie.
4. Masę i ilość opakowań wprowadzanych na rynek ustala się w oparciu o
ewidencję prowadzoną zgodnie z art. 11.
5. Wprowadzenie na rynek opakowań lub produktów następuje z zastrzeżeniem ust.
6 w dacie ich wydania z magazynu w celu ostatecznego wprowadzenia do obrotu.
6. W przypadku importu produktów w opakowaniach uważa się, iż importer
wprowadza na rynek opakowania w dacie ich dopuszczenia do obrotu w kraju.
7. Opakowania lub produkt uważa się za wprowadzone do obrotu tylko raz.
8. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia ogłoszonego na 6 miesięcy
przed dniem jego wejścia w życie, roczne poziomy odzysku i recyklingu
odpadów opakowaniowych i poużytkowych, w poszczególnych latach do końca 2007
r., uwzględniając:
1) potrzebę stopniowego tworzenia krajowego systemu odzysku i recyklingu
odpadów opakowaniowych i poużytkowych oraz zwiększanie jego efektywności,
2) działania na rzecz konkurencyjności polskiej gospodarki,
3) konieczność realizacji zobowiązań międzynarodowych.
9. Przy obliczaniu osiągniętych poziomów odzysku przez danego przedsiębiorcę
do masy odpadów opakowaniowych i poużytkowych poddanych odzyskowi dodaje się:
1) masę opakowań wielokrotnego użytku użytych powtórnie,
2) masę opon zebranych i zregenerowanych (bieżnikowanych) w kraju,
3) masę olejów bazowych pochodzących z regeneracji krajowych olejów
odpadowych, zużytych do wytworzenia wprowadzonych na rynek krajowy olejów
smarowych, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w ust. 12 i 13.
10. Przy obliczaniu osiągniętych poziomów recyklingu przez danego
przedsiębiorcę do masy olejów odpadowych poddanych recyklingowi dodaje się
masę olejów bazowych pochodzących z regeneracji krajowych olejów odpadowych,
zużytych do wytworzenia wprowadzonych na rynek krajowy olejów smarowych, z
zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w ust. 12 i 13.
11. Przy obliczaniu poziomu odzysku i recyklingu nie uwzględnia się produktów,
które są częściami składowymi wyeksportowanych towarów.
12. Przedsiębiorca produkujący w kraju oleje smarowe z udziałem wytworzonych w
kraju olejów bazowych pochodzących z regeneracji może je włączyć do
rzeczywiście uzyskanego poziomu recyklingu, jeżeli:
1) posiada specjalistyczną instalację umożliwiającą prowadzenie procesu
regeneracji,
2) posiada zezwolenie wymagane przepisami o ochronie środowiska,
3) uzyskane produkty spełniają normy określone w przepisach odrębnych.
13. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki,
jakie powinien spełnić przedsiębiorca produkujący w kraju oleje smarowe z
udziałem wytworzonych w kraju olejów bazowych pochodzących z regeneracji, w
celu włączenia ich do rzeczywiście uzyskanego poziomu recyklingu,
uwzględniając w nim:
1) potrzebę bezpiecznego dla środowiska wykorzystania olejów odpadowych,
2) wymagane instalacje służące regeneracji olejów odpadowych,
3) spełnienie wymagań wynikających z przepisów o odpadach.
Art. 4.
1. Obowiązek, o którym mowa w art. 3 ust. 1, może być realizowany przez
przedsiębiorcę:
1) samodzielnie, albo
2) za pośrednictwem organizacji odzysku, zwanej dalej “organizacją”.
2. Organizacja przejmuje od przedsiębiorcy obciążające go obowiązki na
podstawie umowy.
3. Przedsiębiorca lub organizacja może zlecić wykonanie poszczególnych
czynności związanych z odzyskiem i recyklingiem osobom trzecim.
Art. 5.
1. Organizacja może prowadzić działalność wyłącznie w formie spółki akcyjnej.
2. Przedmiotem działania organizacji może być wyłącznie działalność związana z
organizowaniem, zarządzaniem lub prowadzeniem przedsięwzięć związanych z
odzyskiem, a w szczególności z recyklingiem odpadów, a także edukacja
ekologiczna.
3. Firma organizacji zawiera oznaczenie “organizacja odzysku”.
4. Do używania oznaczenia wskazanego w ust. 3 są uprawnione wyłącznie
organizacje utworzone zgodnie z niniejszą ustawą.
Art. 6.
1. Kapitał zakładowy organizacji powinien wynosić co najmniej 1 000 000
złotych, a ponadto nie może być zebrany w drodze publicznej subskrypcji, z
zastrzeżeniem art. 43.
2. Kapitał zakładowy organizacji powinien być pokryty w całości wkładem
pieniężnym i wpłacony w całości przed złożeniem wniosku o zarejestrowanie
organizacji.
3. Kapitał zakładowy organizacji nie może pochodzić z pożyczki lub kredytu ani
być obciążony w jakikolwiek sposób.
4. Organizacja ma obowiązek utrzymywania kapitałów własnych w wysokości co
najmniej połowy minimalnego kapitału zakładowego określonego w ust. 1.
5. Akcje organizacji mogą być wyłącznie akcjami imiennymi i nie mogą być
zamienione na akcje na okaziciela.
6. Organizacja nie może wydawać akcji o szczególnych uprawnieniach.
Art. 7.
Organizacja jest obowiązana złożyć marszałkowi województwa w terminie dwóch
tygodni po jej zarejestrowaniu, odpis statutu i wypis z rejestru sądowego lub
postanowienie o wpisie do rejestru sądowego oraz w tym samym terminie odpis
wszelkich zmian dokonanych w statucie lub rejestrze sądowym.
Art. 8.
Organizacja jest zobowiązana do zachowania w tajemnicy wszelkich danych
przekazanych jej przez przedsiębiorców. Obowiązek zachowania tajemnicy nie
dotyczy obowiązków informacyjnych wynikających z niniejszej ustawy oraz
przypadków, w których przepisy prawa nakazują ujawnienie tajemnicy.
Art. 9.
1. Przedsiębiorca rozpoczynający działalność polegającą na wytwarzaniu lub
imporcie produktów w opakowaniach, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy
lub produktów, o których mowa w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, jest
obowiązany bez wezwania złożyć zawiadomienie o tym fakcie marszałkowi
województwa, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.
2. Za dzień rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1, uważa się datę
pierwszej sprzedaży lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu w
opakowaniu wymienionym w załączniku nr 1 do ustawy lub produktu wymienionego
w załącznikach nr 2 lub 3 do ustawy.
3. Przedsiębiorca jest obowiązany w terminie 14 dni złożyć zawiadomienie
marszałkowi województwa o fakcie likwidacji działalności, o której mowa w
ust. 1.
4. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 i 3, powinno zawierać:
1) nazwę i siedzibę lub imię i nazwisko oraz adres przedsiębiorcy,
2) datę rozpoczęcia lub likwidacji działalności, o której mowa w ust. 1,
3) określenie rodzaju działalności,
4) wskazanie sposobu wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1.
5. Jeżeli dane, o których mowa w ust. 4, ulegną zmianie, przedsiębiorca jest
obowiązany zgłosić ją marszałkowi województwa nie póĽniej niż do końca
miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana.
6. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze
rozporządzenia, wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 3, kierując się
potrzebą ujednolicenia zawiadomień.
Art. 10.
1. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, jest obowiązany do
złożenia sprawozdania rocznego, zawierającego informacje o:
1) nazwie i siedzibie lub imieniu i nazwisku oraz adresie przedsiębiorcy,
2) odpowiednio masie lub ilości opakowań, wymienionych w załączniku nr 1 do
ustawy, w których sprzedał produkty, lub sprzedanych produktów
wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, z podziałem na
poszczególne ich rodzaje,
3) odpowiednio masie lub ilości odzyskanych i poddanych recyklingowi odpadów
opakowaniowych i poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
4) osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i
poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje.
2. Organizacja jest obowiązana do złożenia sprawozdania rocznego,
zawierającego informacje o:
1) nazwie i siedzibie oraz adresie organizacji,
2) wykazie przedsiębiorców, w imieniu których działała,
3) odpowiednio masie lub ilości opakowań, wymienionych w załączniku nr 1 do
ustawy, w których przedsiębiorcy wymienieni w wykazie sprzedali produkty,
lub sprzedanych przez przedsiębiorców produktów, wymienionych w
załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
4) odpowiednio masie lub ilości odzyskanych i poddanych recyklingowi odpadów
opakowaniowych i poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
5) osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i
poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje.
3. Sprawozdania roczne, o których mowa w ust. 1 i 2, składane są marszałkowi
województwa w terminie do dnia 31 marca następnego roku.
Art. 11.
1. Przedsiębiorca i organizacja obowiązani są do prowadzenia dodatkowej
ewidencji uwzględniając także wymagania wynikające z odrębnych przepisów, w
sposób umożliwiający ustalenie uzyskanych poziomów odzysku i recyklingu oraz
obliczenie opłaty produktowej.
2. Przedsiębiorca i organizacja są obowiązani do przechowywania dodatkowej
ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz innych dokumentów, o których mowa w
art. 10 i 15, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego
dotyczą.
Rozdział 3
Opłata produktowa
Art. 12.
1. Rozliczenie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 3, następuje na
koniec roku kalendarzowego.
2. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 albo organizacja, o
której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, którzy nie wykonali obowiązku, o którym
mowa w art. 3, są obowiązani do wpłacania opłaty produktowej, obliczonej
oddzielnie w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu:
1) odzysku,
2) recyklingu.
3. Opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i różnicy pomiędzy
wymaganym a osiągniętym poziomem odzysku (recyklingu) przeliczonej na
wielkość wyrażoną w masie albo ilości produktów lub opakowań, z wyłączeniem
przedsiębiorcy wprowadzającego na rynek krajowy, w drodze sprzedaży lub
importu, akumulatory ołowiowe (kwasowe).
4. Opłatę produktową oblicza się oddzielnie dla każdego rodzaju opakowań
wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy i produktów wymienionych w
załączniku nr 2 do ustawy (z wyłączeniem produktów określonych w poz. 4) oraz
w załączniku nr 3 do ustawy.
Art. 13.
Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi:
1) masa w kilogramach - dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do
ustawy oraz produktów wymienionych w poz. 1 i 3 w załączniku nr 3 do
ustawy,
2) ilość w sztukach - dla produktów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy
oraz dla produktów wymienionych w poz. 2 w załączniku nr 3 do ustawy.
Art. 14.
1. Maksymalna stawka opłaty produktowej wynosi:
1) dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy - 3 zł za 1 kg,
2) dla produktów wymienionych w poz. 1-3 w załączniku nr 2 do ustawy - 150
zł za sztukę,
3) dla produktów wymienionych w poz. 5 w załączniku nr 2 do ustawy - 50 zł
za sztukę,
4) dla produktów wymienionych w poz. 6 w załączniku nr 2 do ustawy - 5 zł za
sztukę,
5) dla produktów wymienionych w poz. 1 w załączniku nr 3 do ustawy - 2 zł za
1 kg,
6) dla produktów wymienionych w poz. 2 w załączniku nr 3 do ustawy - 3 zł za
sztukę,
7) dla produktów wymienionych w poz. 3 w załączniku nr 3 do ustawy - 2 zł za
1 kg dla opony nowej i używanej regenerowanej (bieżnikowanej) oraz 8 zł za
1 kg dla opony używanej nieregenerowanej (niebieżnikowanej).
2. Stawki opłat, określone w ust. 1, podlegają z dniem 1 stycznia każdego roku
kalendarzowego podwyższeniu w stopniu odpowiadającym średniorocznemu
wskaĽnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, przyjętemu w ustawie
budżetowej za rok poprzedni.
3. Minister właściwy do spraw środowiska, nie póĽniej niż w terminie do dnia
30 września każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski”, wysokość maksymalnych
stawek opłat produktowych na następny rok.
4. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustali szczegółowe stawki opłat
produktowych dla poszczególnych opakowań lub produktów, o których mowa w ust.
1, kierując się negatywnym oddziaływaniem na środowisko odpadów
opakowaniowych oraz odpadów poużytkowych z tych produktów, a także kosztami
ich zagospodarowania.
Art. 15.
1. Przedsiębiorca i organizacja, o których mowa w art. 12 ust. 2, są
obowiązani do złożenia marszałkowi województwa rocznego sprawozdania o
wysokości należnej opłaty produktowej, z podziałem na poszczególne rodzaje
opakowań lub produktów i określeniem odpowiednio ich masy lub ilości, w
terminie do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, którego
opłata dotyczy.
2. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór
sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia
sprawozdań.
Art. 16.
1. Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej, obliczonej w sposób określony w
art. 12, powstaje na koniec roku kalendarzowego.
2. Opłata produktowa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy urzędu
marszałkowskiego do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku,
którego opłata dotyczy.
Art. 17.
1. W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca lub organizacja, pomimo ciążącego
obowiązku, nie dokonała wpłaty opłaty produktowej lub dokonała wpłaty w
wysokości niższej od należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której
określa wysokość zaległości z tytułu opłaty produktowej wraz z odsetkami za
zwłokę naliczonymi od następnego dnia po upływie terminu płatności.
2. W przypadku niewykonania decyzji określonej w ust. 1 marszałek województwa
ustala, w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości
odpowiadającej 50% kwoty niewpłaconej opłaty produktowej.
3. Termin płatności opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, wynosi 14 dni od dnia
w którym decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.
Art. 18.
1. W razie nieterminowego uiszczenia opłat produktowych lub uiszczenia ich w
wysokości niższej od kwoty należnej naliczane są odsetki za zwłokę w
wysokości i na zasadach określonych w przepisach działu III ustawy -
Ordynacja podatkowa.
2. Do opłat produktowych stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w
administracji.
3. Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej przedawnia się z upływem 5 lat
licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wpłata powinna nastąpić.
Art. 19.
Do ponoszenia opłat produktowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III
ustawy - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych
przysługują marszałkowi województwa
Rozdział 4
Opłata depozytowa
Art. 20.
1. Sprzedawca detaliczny akumulatora ołowiowego (kwasowego) jest obowiązany
przy jego sprzedaży do przyjęcia zużytego akumulatora.
2. Sprzedawca detaliczny jest obowiązany do pobrania opłaty depozytowej jeżeli
przy sprzedaży akumulatora ołowiowego (kwasowego) kupujący nie przekazał mu
zużytego akumulatora.
3. Stawka opłaty depozytowej wynosi 30 zł za sztukę.
4. Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, przy sprzedaży akumulatora
ołowiowego (kwasowego) potwierdza na fakturze VAT lub paragonie fiskalnym
wysokość pobranej opłaty depozytowej.
Art. 21.
1. Sprzedawca detaliczny, który pobrał opłatę depozytową, jest obowiązany, w
terminie 30 dni od daty sprzedaży akumulatora ołowiowego (kwasowego), przyjąć
zużyty akumulator i zwrócić opłatę depozytową. Sprzedawca detaliczny
potwierdza zwrot opłaty depozytowej na fakturze VAT lub paragonie fiskalnym.
2. Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do
umieszczenia w punkcie sprzedaży akumulatora ołowiowego (kwasowego), w
widocznym miejscu, wywieszki informującej o:
1) warunkach i trybie zwrotu zużytego akumulatora i odbioru opłaty
depozytowej w punkcie sprzedaży detalicznej i punktach systemu zbiórki
zużytych akumulatorów, stworzonych przez przedsiębiorców, których
akumulatory ołowiowe (kwasowe) sprzedaje,
2) określonym w przepisach o Inspekcji Handlowej, prawie składania skarg i
wniosków, dotyczących nieprawidłowości w realizacji zobowiązań
wynikających z ustawy przez sprzedawcę detalicznego,
3) instytucji, do której należy składać skargi i wnioski dotyczące
nieprawidłowości w realizacji przez sprzedawcę zobowiązań wynikających z
ustawy.
Art. 22.
Sposób magazynowania zużytych akumulatorów przez sprzedawcę detalicznego nie
może naruszać przepisów szczególnych o zasadach odzysku, unieszkodliwiania,
zbierania i transportu odpadów niebezpiecznych.
Art. 23.
1. Przedsiębiorca wytwarzający lub importujący akumulatory ołowiowe (kwasowe)
jest obowiązany dołączyć do produktu informację o warunkach i trybie zwrotu
zużytego akumulatora oraz o własnych punktach systemu zbiórki tego odpadu.
2. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do odebrania na
własny koszt od sprzedawcy detalicznego, o którym mowa w art. 20 ust. 1 i
art. 21 ust. 1, zużytych akumulatorów i przekazania ich do recyklingu na
zasadach określonych w przepisach odrębnych.
3. W przypadku gdy zwrot pobranej opłaty depozytowej przez punkt sprzedaży
detalicznej jest niemożliwy z powodu jego likwidacji lub przerwy w
działalności, przedsiębiorca wytwarzający lub importujący akumulatory
ołowiowe (kwasowe) jest obowiązany poprzez własne punkty systemu zbiórki, do
przyjęcia zużytego akumulatora wprowadzonego przez niego do obrotu i zwrotu
opłaty depozytowej, w terminie 45 dni od daty sprzedaży produktu.
4. Zwrot opłaty depozytowej w przypadku określonym w ust. 3 następuje za
potwierdzeniem na fakturze VAT lub paragonie fiskalnym, o którym mowa w art.
20 ust. 4.
5. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany na własny koszt
odebrać wszystkie zużyte akumulatory z innych miejsc niż punkty sprzedaży
detalicznej i przekazać je do recyklingu.
Rozdział 5
Obowiązki organów administracji publicznej
Art. 24.
1. Marszałek województwa jest obowiązany do przesyłania ministrowi właściwemu
do spraw środowiska oraz Narodowemu Funduszowi sprawozdania zawierającego
informację o:
1) wielkościach wprowadzonych na rynek krajowy opakowań i produktów, z
podziałem na poszczególne rodzaje opakowań i produktów, z
wyszczególnieniem odpowiednio masy lub ilości,
2) osiągniętych wielkościach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i
poużytkowych, z wyszczególnieniem odpowiednio masy lub ilości,
3) wpływach z opłat produktowych wraz z odsetkami, z podziałem na
poszczególne rodzaje opakowań i produktów
w terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego następującego po roku,
którego dotyczy sprawozdanie.
2. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o
którym mowa w ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.
Art. 25.
Przez marszałka województwa oraz urząd marszałkowski rozumie się marszałka
województwa lub urząd marszałkowski właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce
zamieszkania przedsiębiorcy wprowadzającego na rynek krajowy produkty w
opakowaniach wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w
załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, oraz organizacji, a w przypadku braku siedziby
lub miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - Marszałka
Województwa Mazowieckiego lub Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego.
Art. 26.
Nadzór nad wykonaniem przez sprzedawców detalicznych i przedsiębiorców
obowiązków wynikających z rozdziału IV ustawy sprawuje Inspekcja Handlowa.
Rozdział 6
Zasady gospodarowania środkami pochodzącymi z opłaty produktowej
Art. 27.
1. Urzędy marszałkowskie prowadzą odrębne rachunki bankowe w celu gromadzenia
i odpowiedniego przekazywania wpływów z opłaty produktowej.
2. Wpływy z tytułu opłaty produktowej powiększone o przychody z oprocentowania
rachunków bankowych i pomniejszone o dochody urzędów marszałkowskich, o
których mowa w ust. 3, urzędy marszałkowskie przekazują w terminie 5 dni po
upływie terminu, o którym mowa w art. 16 ust. 2, na odrębny rachunek bankowy
Narodowego Funduszu.
3. Wpływy z opłat produktowych w wysokości 0,5% stanowią dochody budżetu
województwa samorządowego z przeznaczeniem na koszty egzekucji należności z
tytułu opłat produktowych i obsługę administracyjną systemu opłat
produktowych.
Art. 28.
1. Wpływy pochodzące z dodatkowej opłaty produktowej, określonej w art. 17
ust. 2 są przekazywane na rachunek Narodowego Funduszu, w terminie 10 dni od
ich wpływu na rachunek urzędu marszałkowskiego.
2. ¦rodki, o których mowa w ust. 1, przeznaczone są na cele określone w art.
29 ust. 5.
Art. 29.
1. Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów w opakowaniach,
wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, są gromadzone na odrębnym rachunku
bankowym Narodowego Funduszu.
2. W terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego następującego po roku,
którego opłata dotyczy, Narodowy Fundusz przekazuje 70% zgromadzonych środków
wojewódzkim funduszom na zasadach określonych w ust. 4.
3. Wojewódzkie fundusze, w terminie do dnia 31 maja, przekazują gminom
(związkom gmin) środki, o których mowa w ust. 2, na zasadach określonych w
ust. 4.
4. ¦rodki pochodzące z opłat produktowych za opakowania, powiększone o
przychody z oprocentowania, przekazywane są wojewódzkim funduszom, a
następnie gminom (związkom gmin), proporcjonalnie do ilości odpadów
opakowaniowych przekazanych do odzysku i recyklingu, wykazanych w
sprawozdaniach, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 4, na cele, o których mowa
w ust. 5.
5. Pozostałe środki zgromadzone na rachunku bankowym Narodowy Fundusz
przeznacza na finansowanie działań w zakresie:
1) odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych,
2) edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnej zbiórki i recyklingu odpadów
opakowaniowych.
Art. 30.
1. Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w
poz. 5 i 6 w załączniku nr 2 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku
bankowym Narodowego Funduszu.
2. ¦rodki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na
finansowanie działań w zakresie:
1) odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z akumulatorów
niklowo-kadmowych oraz baterii i ogniw galwanicznych,
2) edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnej zbiórki i recyklingu odpadów
poużytkowych z akumulatorów niklowo-kadmowych oraz baterii i ogniw
galwanicznych.
Art. 31.
1. Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w
poz. 1-3 w załączniku nr 2 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku
bankowym Narodowego Funduszu.
2. ¦rodki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na
finansowanie działań w zakresie:
1) odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z urządzeń
chłodniczych i klimatyzacyjnych,
2) przedsięwzięć, w tym edukacji ekologicznej, prowadzących do ograniczenia
użycia substancji zubożających warstwę ozonową w urządzeniach chłodniczych
i klimatyzacyjnych.
Art. 32.
1. Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów wymienionych w
poz. 3 w załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku
bankowym Narodowego Funduszu.
2. ¦rodki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na
finansowanie przedsięwzięć, w tym edukacji ekologicznej, prowadzących do
odzysku, recyklingu i unieszkodliwiania odpadów poużytkowych z opon.
Art. 33.
1. Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów, wymienionych w
poz. 1 w załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku
bankowym Narodowego Funduszu.
2. ¦rodki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na
finansowanie zbierania i regeneracji odpadów poużytkowych z olejów smarowych
oraz na edukację ekologiczną w tym zakresie.
Art. 34.
1. Wpływy z tytułu opłaty produktowej od sprzedaży produktów, wymienionych w
poz. 2 w załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku
bankowym Narodowego Funduszu.
2. ¦rodki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na
finansowanie działań w zakresie:
1) odzysku, recyklingu i unieszkodliwiania odpadów poużytkowych z lamp
wyładowczych,
2) edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnej zbiórki i recyklingu odpadów
poużytkowych z lamp wyładowczych.
Art. 35.
1. Zarząd gminy (zarząd związku gmin) jest obowiązany do sporządzenia rocznego
sprawozdania zawierającego informacje o:
1) rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych zebranych przez gminę (związek
gmin) lub podmiot działający w ich imieniu,
2) rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych przekazanych przez gminę (związek
gmin) lub podmiot działający w ich imieniu do odzysku i recyklingu,
3) wydatkach poniesionych na działania określone w pkt 1 i 2.
2. Zarząd gminy (zarząd związku gmin) jest obowiązany przechowywać przez 5 lat
dokumenty potwierdzające przekazanie odpadów opakowaniowych do odzysku i
recyklingu.
3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zarząd gminy (zarząd związku gmin)
przekazuje, w terminie do dnia 15 lutego roku kalendarzowego następującego po
roku, którego dotyczy sprawozdanie, marszałkowi województwa i wojewódzkiemu
funduszowi, właściwemu ze względu na siedzibę gminy (związku gmin).
4. Wojewódzkie fundusze są obowiązane przekazać ministrowi właściwemu do spraw
środowiska oraz Narodowemu Funduszowi zbiorczą informację o rodzaju i ilości
odpadów opakowaniowych zebranych przez gminy na terenie danego województwa
oraz przekazanych do odzysku i recyklingu w terminie do dnia 31 marca roku
kalendarzowego następującego po roku, którego dotyczy informacja, a w
terminie do dnia 30 czerwca - informację o przekazanych gminom (związkom
gmin) środkach pochodzących z opłat produktowych za opakowania.
Art. 36.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw gospodarki i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w
drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i kryteria gospodarowania środkami z
opłat produktowych, kierując się koniecznością uproszczenia procedur
przyznawania środków i ułatwienia korzystania z nich.
Rozdział 7
Przepisy karne
Art. 37.
Kto, będąc przedsiębiorcą prowadzącym organizację odzysku lub działalność
polegającą na wytwarzaniu lub imporcie produktów w opakowaniach lub produktów,
określonych w załącznikach nr 1-3 do ustawy:
1) nie składa zawiadomienia o rozpoczęciu lub likwidacji tej działalności
marszałkowi województwa, lub nie zawiadamia o zmianach w działalności, lub
składa zawiadomienia nierzetelne, lub
2) nie składa sprawozdań o opakowaniach lub produktach, osiągniętych
poziomach odzysku lub recyklingu oraz o należnej opłacie produktowej lub
składa sprawozdania nierzetelne
podlega karze grzywny.
Art. 38.
Sprzedawca detaliczny akumulatorów ołowiowych (kwasowych), który:
1) nie przyjmuje zużytego akumulatora lub nie zwraca opłaty depozytowej, lub
2) nie umieszcza w punkcie sprzedaży informacji o systemie zbiórki zużytych
akumulatorów
podlega karze grzywny.
Art. 39.
Przedsiębiorca lub importer wprowadzający do obrotu akumulatory ołowiowe
(kwasowe), który:
1) nie dołącza do akumulatorów ołowiowych (kwasowych) informacji o warunkach
i trybie zwrotu zużytych akumulatorów oraz o punktach systemu zbiórki
odpadu,
2) nie odbiera od sprzedawców detalicznych lub z innych miejsc niż punkty
sprzedaży detalicznej zużytych akumulatorów
podlega karze grzywny.
Art. 40.
Orzekanie w sprawach, o czyny określone w art. 37-39, następuje w trybie
przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 41.
W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku
akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r.
Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz.231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r.
Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137,
poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr
161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596, Nr 95, poz. 1100,
z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107 oraz z
2001 r. Nr 12, poz. 92) w załączniku nr 6 “Wykaz wyrobów akcyzowych” skreśla
się poz. 20 “Opakowania z tworzyw sztucznych, w tym również zastosowane do
towarów w nich importowanych”.
Art. 42.
W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony ¦rodowiska (Dz.U. Nr 77,
poz. 335, z 1996 r. Nr 121, poz. 770, Nr 133, poz. 885 i Nr 141, poz. 943, z
1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 109, poz. 1157 oraz z
2001 r. Nr 38, poz. 452) w art. 2 w ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się
przecinkiem i dodaje pkt 12 w brzmieniu:
“12) kontrola przestrzegania przepisów o obowiązkach przedsiębiorców w
zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i
opłacie depozytowej.”.
Art. 43.
Do dnia 1 stycznia 2003 r. kapitał zakładowy spółek akcyjnych-organizacji
odzysku może wynosić 500 tys. zł.
Art. 44.
1. Przedsiębiorca, który w dniu wejścia w życie ustawy wprowadza na rynek
krajowy produkty w opakowaniach, wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy lub
produkty wymienione w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, jest obowiązany bez
wezwania zgłosić ten fakt marszałkowi województwa, w terminie 30 dni od dnia
wejścia w życie ustawy.
2. Do przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 9 ust.
4.
Art. 45.
1. Przepisów ustawy nie stosuje się do dnia 1 stycznia 2004 r. w stosunku do
przedsiębiorców, którzy w 2000 r. spełnili łącznie następujące warunki:
1) osiągnęli przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz
operacji finansowych poniżej 500 tys. zł,
2) nie dokonywali do dnia 31 grudnia 2000 r. importu towarów używanych lub
odpadów, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2. Przedsiębiorca, który osiągnie w 2001 r. przychód netto ze sprzedaży
towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych ponad 500 tys. zł lub
dokona w tym czasie importu towarów używanych lub odpadów, stosuje przepisy
ustawy od dnia 1 stycznia 2002 r.
3. Przedsiębiorca, który osiągnie w 2002 r. przychód netto ze sprzedaży
towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych ponad 500 tys. zł lub
dokona w tym czasie importu towarów używanych lub odpadów, stosuje przepisy
ustawy od dnia 1 stycznia 2003 r.
Art. 46.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Załączniki do ustawy z dnia 11 maja 2001 r.
Załącznik Nr 1
Rodzaje opakowań
Poz Symbol PKWiU Rodzaje opakowań (jednostkowych, transportowych i zbiorczych)
1 25.22 opakowania z tworzyw sztucznych
17.40.21-50
17.40.21-73
17.40.21-75
2 28.72.12 opakowania z aluminium, o pojemności mniejszej od
300 l.
3 28.72.11 opakowania z blachy białej i lekkiej innej niż
aluminiowa
4 21.21.12 opakowania z papieru i tektury
21.21.13
21.21.14
21.21.15-30
5 26.13.11 opakowania ze szkła gospodarczego, poza ampułkami
6 bez względu na opakowania z materiałów naturalnych (drewna i
symbol PKWiU tekstyliów)
7 bez względu na opakowania wielomateriałowe
symbol PKWiU
Załącznik Nr 2
Rodzaje produktów
Poz. Symbol PKWiU Rodzaj produktu
1 29.23.12 urządzenia klimatyzacyjne zawierające substancje
zubożające warstwę ozonową (CFC i HCFC)
2 29.23.13 urządzenia chłodnicze i zamrażające oraz pompy ciepła
poza urządzeniami dla gospodarstw domowych zawierające
substancje zubożające warstwę ozonową (CFC i HCFC)*
3 29.71.11 chłodziarki i zamrażarki typu domowego zawierające
substancje zubożające warstwę ozonową (CFC i HCFC)*
4 31.40.21 akumulatory ołowiowe (kwasowe)
31.40.22
5 31.40.23 akumulatory niklowo - kadmowe:
- wielkogabarytowe
- małogabarytowe (wraz z pakietami)
6 31.40.1, ogniwa i baterie galwaniczne, bez ich części:
z wyłączeniem - guzikowe
31.40.13 - baterie pierwotne
- pozostałe baterie wtórne
*dotyczy również substancji zubażających warstwę ozonową, stosowanych jako
czynniki spieniające w izolacji
Załącznik Nr 3
Rodzaje pozostałych produktów
Poz Symbol PKWiU Rodzaj produktu
1 23.20.18 z oleje smarowe,
wyłączeniem z wyłączeniem:
23.20.18-01, - oleje bazowe,
23.20.18-09.10 - oleje przepracowane.
2 bez względu na lampy wyładowcze, z wyłączeniem świetlówek
symbol PKWiU kompaktowych
3 25.11.11 opony nowe, używane regenerowane (bieżnikowane),
25.11.13-55 używane nieregenerowane (niebieżnikowane)
25.11.13-57
25.11.14-04
25.11.14-05
25.11.20
25.12.10-30.00
25.12.10-50
25.12.10-90
Załącznik nr 4
Docelowe procentowe poziomy odzysku i recyklingu dla odpadów
opakowaniowych i poużytkowych w stosunku
do masy lub ilości wprowadzonych na rynek krajowy, w drodze sprzedaży
lub importu, opakowań i produktów
Odpad powstały z: Poziom Poziom
Poz. Rodzaj produktów Symbol PKWiU odzysku recyklingu
1 opakowania razem1) bez względu na 50 25
symbol PKWiU
2 opakowania z tworzyw 25.22, - 25
sztucznych 17.40.21-50,
17.40.21-73,
17.40.21-75
3 opakowania z 28.72.12 - 40
aluminium,
o pojemności mniejszej
od 300 l
4 opakowania z blachy 28.72.11 - 20
białej i lekkiej
innej niż aluminiowa
5 opakowania z papieru 21.21.12, - 48
i tektury 21.21.13,
21.21.14,
21.21.15-30
6 opakowania ze szkła 26.13.11 - 40
gospodarczego, poza
ampułkami
7 opakowania z bez względu na - 15
materiałów symbol PKWiU
naturalnych (drewna
i tekstyliów)
8 opakowania bez względu na - 25
wielomateriałowe symbol PKWiU
9 urządzenia 29.23.12 50 50
klimatyzacyjne
zawierające
substancje zubożające
warstwę ozonową
(CFC i HCFC)
10 urządzenia chłodnicze 29.23.13 70 70
i zamrażające oraz
pompy ciepła poza
urządzeniami dla
gospodarstw domowych
zawierające
substancje zubożające
warstwę ozonową
(CFC i HCFC){2})
11 chłodziarki i 29.71.11 50 50
zamrażarki typu
domowego zawierające
substancje zubożające
warstwę ozonową
(CFC i HCFC)2)
12 akumulatory ołowiowe 31.40.21 wszystkie wszystkie
(kwasowe) 31.40.22 zgłoszone zebrane
13 akumulatory niklowo - 31.40.23 70 70
kadmowe
wielkogabarytowe
14 akumulatory niklowo - 31.40.23 50 50
kadmowe
małogabarytowe
(wraz z pakietami)
15 ogniwa i baterie 31.40.1, 50 50{3})
galwaniczne, bez ich z wyłączeniem
części: 31.40.13
- guzikowe,
- baterie pierwotne,
- pozostałe baterie
wtórne
16 oleje smarowe, z 23.20.18, z 50 25{4}
wyłączeniem: wyłączeniem:
- oleje bazowe, 23.20.18-01,
- oleje przepracowane 23.20.18-09.10
17 lampy wyładowcze, z bez względu na 40 40
wyłączeniem symbol PKWiU,
świetlówek
kompaktowych
18 opony nowe, używane 25.11.11 75 nie
regenerowane 25.11.13-55 dotyczy
(bieżnikowane), 25.11.13-57
używane 25.11.14-04
nieregenerowane 25.11.14-05
(niebieżnikowane) 25.11.20
25.12.10-30.00
25.12.10-50
25.12.10-90
{1}) poziom odzysku i recyklingu do uzyskania w skali kraju (nie dotyczy przedsiębiorców)
{2}) dotyczy również substancji zubożających warstwę ozonową, stosowanych jako czynniki spieniające w izolacji
{3}) nie dotyczy ogniw cynkowo-węglowych i alkalicznych
{4}) dotyczy olejów przepracowanych poddanych regeneracji